Blog - The movie

Όταν ο έξω κόσμος γίνεται απρόσιτος και μακρινός τοτε το “μεσα” γίνεται καταφυγιο,ο εαυτός σου ο καλύτερος φίλος που είχες ποτε και η καθημερινές ασχολίες ρουτίνας ότι συναρπαστικότερο έχεις κανει…

ian

Παραχαράκτες

Περιοδικά που αυτοδιαφημίζονται σαν τα ποιο cool της πόλης και προσπαθούν να μας επιβάλλουν τα νέα hips και trends της εποχής μας, πως γίνεται να χύνεται τόσο μελάνη και στην ουσία να μην γράφεις τίποτα ουσιαστικό?

Ραδιοφωνικοί παραγωγοί με μια μόνιμη χαρά και μια εύθυμη διάθεση που καταντάει σπαστική, παινεύουν με διάθεση λατρείας τον μαικήνα της εκπομπής τους και ενδιάμεσα πετάνε και ένα hurt από Johnny Cash που είναι και της μόδας..

Πως γίνεται να μιλάς για δυο ώρες και στην τελική να μην λες τίποτα?
Και αν θελεις να βγεις απ’ τον ουλαμό της αφάνειας πρέπει να φιλοξενηθεί η φωτογραφία σου (ολίγον σουρωμένος και με άσπρο δόντι-θήκη που ακόμα το χρωστάς στην eurobank) σε τελευταίες σελίδες εντύπου (κατά προτίμηση glossy ποιότητας).

Για να θεωρηθείς γνώστης της μουσικής πρέπει να χαρακτηρίζεις indie οτιδήποτε έχει ακουστική κιθάρα και θυμίζει americana.
Ψαγμένος σινεφιλ είσαι μόνο αν σνομπάρεις τους έλληνες δημιουργούς, κατηγορείς το φεστιβάλ και νοικιάζεις Ταρκόφσκι από ψαγμενα videoclub.
Αθάνατα ελληνικά στερεότυπα, περιοριστικά σαν μια σιδερένια μπάλα στο πόδι… Πάει ο άλλος γεμάτος όνειρα στο εξωτερικό για να σπουδάσει κάνει δυο δουλείες για να τα φέρει βόλτα, γυρνάει στην Ελλάδα και του λένε πως το πτυχίο του δεν κάνει ούτε για σκ...χαρτο. Kαι απ’την άλλη πάει το αδιάφορο τρεντοπουλο της διπλανής πόρτας, δίνει πανελλήνιες και μετά από μια 7ετια χτυπάει και ένα πτυχίο από κάποιο επαρχιακό πανεπιστήμιο και το κράτος τον βαπτίζει πανεπιστημιακό!!
Διανοούμενοι του καναπέ, οικολόγοι της πλάκας, κάγκουρες με φιμέ τζαμί και τρύπια εξάτμιση, καμάκια με δυο κιλά τζελ στο μαλλί, ξανθιές γκόμενες θηράματα με την μπότα πάνω απ’το παντελόνι, τράπεζες-τοκογλύφοι, δυστυχισμένες οικογένειες στην Σταυρούπολη και το Κορδελιό, δυστυχισμένες οικογένειες στο Πανόραμα και την Καλαμάρια με γυαλιστερό περιτύλιγμα από τον carouzo, γιατροί-εργολάβοι, ασθενείς-πειραματόζωα.
*"Προσποιήσου πως δεν σε νοιάζει αν δεν θέλεις να νοιαστείς θα ακούσεις την θύελλα να περνά έξω από το τζαμί σου κι εσύ θα κρατάς τα μάτια σου ερμητικά κλειστά. Μπορείς για μια ολόκληρη ζωή να κανείς των τυφλό? Αυτοκτόνησε τότε και θα ξεμπερδέψεις. Γιατί χωρίς αγώνα και δουλεία δεν γίνεται τιποτα. και χαρισματικοί δεν είναι εκείνοι που δεν χρειάζεται να προσπαθούν, τέτοιοι δεν υπάρχουν. Χαρισματικοί είναι εκείνοι που ξέρουν γιατί προσπαθούν..."

*(Αποσπασμα από το βιβλιο της Εύας Ομηρόλη ,"Παραχαράκτες της ευτυχίας”)

0Ι 20ΡΗΔΕς

Τελικά τι είναι αυτο που πρόδωσε την γενιά των σημερινών 20ρηδων?που είναι ο δικός τους Μαης?μηπως στέρεψαν οι λόγοι για επανάσταση και αλλαγη?τελικα μήπως όλοι αυτοι που εμειναν να φωνάζουν για δικαια,ισοτητες και επαναστάσεις είναι γραφικοί…σαν απομεινάρια ξεχασμένων χιποις?μηπως τελικά ειναι μια μειονότητα που πλανάται οικτρα?Μας πως μπορεί να έχουν δίκιο ολοι αυτοι που λενε ότι ο κόσμος έχει πέσει σε τελμα?Αποκλειεται, έχουν αδικο!Δεν μπορεί όλοι αυτoι οι παθιασμένοι 20αρηδες να μην βλέπουν την αδικία κ την μιζέρια του κοσμου,ΝΑΙ τελικά το αποφάσισα αυτοι έχουνε το λαθος!Δεν εξηγείτε αλλιώς αφού οι νέοι είναι ευτυχισμένοι ετσι,αν κάτι πήγαινε στραβά θα το μυριζόντουσαν και δεν θα κατακλύζανε κάθε σαββατόβραδο τα σκυλάδικα προσκυνώντας ημίγυμνες σταρλτιτσες ταξιδεμένες απτήν κόκα ,ούτε μεσήλικες και ματαιόδοξους βάρδους δέσποτες της ασυμαντοσυνης,δεν θα προτείνανε για πρόσωπα της χρονιάς αδιστακτους για χρήμα κ δόξα επιχειρηματιες,δεν θα είχαν για ινδάλματα αθλητές πρεζόνια των αναβολικων,ουτε θα συμπεριφορονταν κοπάδικα στα προστάγματα συνδέσμων και προέδρων ανώνυμων εταιριών…δεν θα ανακήρυσσαν νούμερο 1 σε τηλεθέαση εκπομπές που έχουν σαν αντικείμενο ανθρώπους εγκλωβισμένους σε χρυσές φύλακες και εκπομπές που εξευτελίζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και νοημοσυνη,παραγοντας αντικουλτουρα.Δεν θα φορούσαν πανάκριβα υποδήματα κατασκευασμένα από υποσιτισμένα κακοπληρωμένα και κακοποιημένα παιδακια!δεν θα κατακλύζανε πολιτικές συγκεντρώσεις επεφημοντας κάποιον δεινόσαυρο της πολιτικής μόνο και μόνο για μια θέση στο δημοσιο,ετσι δεν είναι….? Οι νεοι σημερα στην πλειοψηφια τους είναι αποχαυνομενοι και σαστισμενοι διχως να ξερουν τι δυναμη και την ψυχη που κρυβουν μεσα τους σε αυτή την ηλικια.Τελικα η κινητιριος δυναμη του λαου,της πολιτικης, κοινωνικης ισοτητας και αλλαγης,μοιαζει να εχει ξεμεινει από καυσιμα σε έναν αγωνα διχως τερματισμο.. Τελικα ποσο μεγαλυτερο κακο μπορεις να κανεις σε μια γενια απτο να τις στερησεις το δικαιωμα για επανασταση?

Roll The Dice

if you’re going to try, go all the
way.
otherwise, don’t even start.

if you’re going to try, go all the
way. this could mean losing girlfriends,
wives, relatives, jobs and
maybe your mind.

go all the way.
it could mean not eating for 3 or
4 days.
it could mean freezing on a
park bench.
it could mean jail,
it could mean derision,
mockery,
isolation.
isolation is the gift,
all the others are a test of your
endurance, of
how much you really want to
do it.
and you’ll do it
despite rejection and the
worst odds
and it will be better than
anything else
you can imagine.

if you’re going to try,
go all the way.
there is no other feeling like
that.
you will be alone with the
gods
and the nights will flame with
fire.

do it, do it, do it.
do it.

all the way
all the way.
you will ride life straight to
perfect laughter,
it’s the only good fight
there is.

Charles Bukowski - Roll the Dice

And I’m doing it
Enduring the long distance between us
Facing myself when there’s silence and darkness
Working while loosing my passion for it
Living in a city that left me long ago
Pushing time forward
Trying to live my dream
Holding my future closeby
Reading Wilde’s words
And still smiling
Because
I’m doing it!